Een spotje gevonden op de Marketingblog van De Standaard. Gedraaid voor British Food Standards, de bedoeling is om mensen aan te sporen voorzichtig om te springen met voedsel tijdens deze feestdagen:
Een spotje gevonden op de Marketingblog van De Standaard. Gedraaid voor British Food Standards, de bedoeling is om mensen aan te sporen voorzichtig om te springen met voedsel tijdens deze feestdagen:
Zelf ben ik nog niet op de site geraakt maar deze case wordt in enkele jaarverslagen alvast aangehaald als een uitzonderlijk reclamevoorbeeld.
Het gaat om een griezelige site die werd ontwikkeld voor Doritos, net op tijd voor Halloween, om het herrijzen van enkele dood gewaande Doritossmaken te vieren (Four Cheese en Taco). Het “Hotel 626” was enkel open tussen 6u ’s avonds en 6 uur ’s ochtends en liet de surfers enkele griezelige raadsels oplossen.

Als we een wens mogen doen voor 2009 voor onze huidige job, dan wensen de meeste Belgen een hoger loon (41%). Maar ook een interessantere jobinhoud staat op het verlanglijstje. Dit blijkt uit een onderzoek van StepStone waar bijna 1500 Belgen aan deelnamen.
Iedereen wil wel wat meer verdienen, het is dan ook niet verrassend dat een hoger loon veruit de belangrijkste wens is voor het nieuwe jaar. Toch denken Belgen duidelijk ook verder dan hun loonbrief, want voor een grote groep Belgen zijn nieuwe en boeiendere taken dan weer hun grootste wens. Verder ook goed nieuws voor managers, want slechts een kleine minderheid wenst een nieuwe baas voor Nieuwjaar.
Onze wensen zijn de voorbije jaren trouwens nauwelijks veranderd. In 2005 stelde StepStone dezelfde vraag aan haar bezoekers en de resultaten zijn bijna exact dezelfde.
Aan dit onderzoek namen 1489 Belgische jobzoekers deel. De resultaten vindt u op deze pagina : http://www.stepstone.be/wens2009
Bron: persbericht Stepstone
Generatiedenken is niet echt een representatieve weergave van de jongeren van vandaag (ook wel de Generatie Y of de Millenials genoemd) maar eerder een mythe uitgevonden door trendwatchers. Dat heeft ook werkgeversorganisatie VKW ondervonden bij het opstellen van een nieuw boek.
Het nieuwe boek ‘De speeltijd voorbij – Jongeren over werken’, geschreven door Jan Glorieux in opdracht van werkgeversorganisatie VKW, belicht de mening van tien jongeren (18-25 jaar) rond het thema werk. Er wordt ingegaan op vragen als: is werken een plicht of een voorrecht? Geeft werk iemand status? Hoeveel wens je te verdienen? Is carrière maken belangrijk? Wil je tot je 65ste werken? Vind je het werk van vakbonden belangrijk? Is economische migratie een goede zaak?
De soms verrassende antwoorden op deze vragen vindt u in het boek terug. Het is opvallend dat ze heel cliché-doorbrekend zijn en niet overeenstemmen met het beeld van de Y-generatie in sommige studies.
“Als het ons één ding leert, dan is het wel dat dé jeugd niet bestaat. Maar vooral dat deze generatie heel volwassen en met een hoge mate van maturiteit over maatschappelijk vragen reflecteert. Want hun antwoorden zijn veel meer dan reacties op feitelijke vragen. De antwoorden weerspiegelen ook de normen en waarden van deze generatie en bieden een blik op hun toekomstverwachtingen”, klinkt het bij VKW.
Enkele opmerkelijke citaten uit het boek:
Enkele opmerkelijke vaststellingen bij de diverse thema’s:
Op weg naar werk
Eigenzinnige ploegspelers
Werken in de maatschappij
Carrière versus geluk
Werk en waarden
Werken aan de wereld
Bron: HR Square (wie het boekje volledig wil inkijken, kan het lenen @ Strategie McCann People)
BBDO presenteerde op vrijdag 12 december de resultaten van zijn onderzoek “De Belgische consument en de crisis. Crisis in het hoofd of in de portemonnee?” onder massale persbelangstelling. De belangstelling was terecht. De onderzoeksresultaten van BBDO lopen over het algemeen gelijk met Keystone’s resultaten van het onderzoek “Decreasing spending power: Fiction and reality?” Zowel BBDO als Keystone onderzochten de invloed van de crisis op de consumptie.Niet minder dan 72% van de Belgen gelooft dat de koopkracht gedaald is maar slechts 40% past zijn gedrag aan. Dat is de voornaamste vaststelling van het onderzoek van BBDO. De Belgen besparen achtereenvolgens het meest op kleding, elektriciteit en vrije tijd en het minst op voeding, op school en opvoeding en op het huis – meer bepaald op een goedkopere woning.
Drie fenomenen bepalen het afgelopen jaar de (gewijzigde) mentaliteit: de hogere prijzen, de financiële crisis en de economische recessie. De Belgen plannen hun koopgedrag meer: ze wikken en wegen en stellen boodschappenlijstjes op om alles onder controle te houden. Ze mijden aankopen die geen beloning inhouden. Dezer tijden beleven getrouwheidsprogramma’s over het algemeen en kortingbonnen in het bijzonder dan ook hoogtijden. De consumenten stellen aankopen zelfs uit. Daar is de heersende onzekerheid schuld aan. Vijf drijfveren beïnvloeden de Belgen om toch te spenderen. Eerst en vooral geven we nog steeds graag geld uit om ons goed te voelen onder de onaflatende stroom slecht nieuws. Daarnaast verwennen we onze familie en geliefden nog altijd graag – ook financieel. Op de koop toe houden we graag de schijn hoog. En we zweren bij rituelen: merken zijn zeker van onze centen als ze deel uitmaken van ons dagelijks ritueel. Tot slot besteden we meer dan ooit aandacht aan kwaliteit in de breedste zin van het woord – dus ook in ethisch- en milieuopzicht.
Kortom, het draait zeker niet alleen om de prijs. Mensen blijven geld uitgeven aan dingen die ze waardevol vinden. Het gaat er dan ook om menselijker te zijn. Hoe dan ook is een recessie één van de schaarse perioden wanneer consumenten actief hun merkkeuze en kooppatroon overwegen. Dat schept kansen voor slimme merken: BBDO sloot af met tien strategieën en tactieken in tijden van crisis.
Uniek is de aanpak van de studie: BBDO observeerde het dagelijkse koopgedrag in zeven markten: België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. In ons land volgde het zo 25 landgenoten. Het bezocht de mensen thuis, stelde vragen, ging met hen winkelen en observeerde hen bij dagelijkse aankoopbeslissingen. Het vroeg hen wat ze uitgaven en waarom, waar ze zich goed over voelden, wat ze jammer vonden en hoe ze zich voelden over hun algemene financiële situatie.
Bron: Pub
Op de site van HR Tribune staat het volgende te lezen:
Het Relanceplan voor de economie, dat op 11 december door de regering werd voorgesteld, is gericht op werkgelegenheid, aldus de website van de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal
Dit Relanceplan omhelst enerzijds maatregelen die uit het Interprofessioneel Akkoord komen, maar anderzijds ook nieuwe maatregelen waartoe de regering op basis van het Plan voor Werkgelegenheid heeft besloten.
De maatregelen die afkomstig zijn uit het Interprofessioneel Akkoord gaan voornamelijk over:
* het welvaartsvast maken van de uitkeringen;
* maatregelen om de arbeidskosten voor de ondernemingen te verminderen;
* de vereenvoudiging van de banenplannen;
* de verbetering van de koopkracht van de werknemers.
De maatregelen waartoe de regering op voorstel van de minister van Werk heeft besloten, zijn in hoofdzaak:
* maatregelen met betrekking tot de economische werkloosheid;
* maatregelen met betrekking tot de interimkrachten;
* maatregelen met betrekking tot de begeleiding en de herplaatsing in geval van herstructurering.
Alle details over het plan op de website van de minister
Deze week staat bij McCann in het teken van Kerst! We mochten al genieten van de bureaudeco’s, het kerstontbijt, de kerstfilm, en vandaag starten we de inzamelactie voor Poverello. Iedereen kan één of meerder zaklampjes cadeau doen aan de vierde wereld! Poverello zal deze dan aan het pakket toevoegen dat de minder gegoeden krijgen rond Kerst. Dus GO! En draag je steentje bij…
Op de HR Square-site lazen we net het volgende m.b.t. banners gebruikt door werkgevers:
Werkgevers maken vandaag gebruik van banners om de aandacht te trekken van potentiële werknemers. De inzet van dit wervingsmiddel is vaak gebaseerd op buikgevoel. Maar wat zijn de neveneffecten? Worden banners onthouden of worden ze als storend ervaren? Overtuigen ze potentiële medewerkers?Het Nederlandse onderzoeksbureau Intelligence Group heeft de kijk van potentiële werknemers op banners als wervingsmiddel onderzocht. Het studiebureau ondervroeg hiertoe 430 personen in het Arbeidsmarkt GedragsOnderzoek. Een samenvatting van de resultaten:
Driekwart zag nog nooit banner van werkgever
Van de 430 ondervraagden geeft 26 procent aan wel eens een banner van een werkgever te hebben gezien, gericht op de werving van personeel. Driekwart is überhaupt nog nooit zo’n banner tegengekomen. Het klikgedrag ligt eveneens op 26 procent. Van iedereen die ooit een banner van een werkgever gezien heeft, geeft een kwart aan ooit op zo’n banner geklikt te hebben.
Namen werkgevers worden goed onthouden
De namen van de werkgevers die banneren, worden goed onthouden. Van de mensen die ooit een banner van een werkgever hebben gezien, kan tweederde minimaal één werkgever noemen waarvan zij ooit een banner gezien hebben. Een kwart weet zich de naam van de werkgever niet meer te herinneren en negen procent kan alleen nog de branche noemen waarin de werkgever actief is. Eén op de vijf ondervraagden kan zich twee werkgevers herinneren en elf procent weet er zelfs drie te noemen.
Merendeel sceptisch
Uiteindelijk zal het rendement van banners bepalen of het wel of geen goed wervingsmiddel is, maar wat vindt het arbeidspotentieel eigenlijk van deze methode? Bijna een kwart van de ondervraagden vindt banners een goede manier om vacatures onder de aandacht te brengen. Ruim een derde is het daar niet mee eens. Mensen die ooit een banner van een werkgever gezien hebben, zijn een stuk positiever over dit wervingsmiddel. Van hen vindt 35 procent het een goede manier. Van de mensen die ooit op zo’n banner geklikt hebben, is ruim de helft positief.
Positieve én negatieve neveneffecten
Banneren kan positieve neveneffecten hebben. Zo geeft een kwart van de ondervraagden aan de website van de werkgever bezocht te hebben. Zij hebben dus niet direct op de banner geklikt, maar de werkgever onthouden om later de bedrijfswebsite te bezoeken. Daarnaast kan bannering ook leiden tot irritatie. Ruim de helft van de ondervraagden vindt banners irritant. Slechts acht procent vindt banners niet irritant. Een banner kan er dus ook voor zorgen dat werkzoekenden een werkgever juist niet in overweging nemen.
Het Aalterse Search Engine Marketing bedrijf Conba wijst ons op een licentiaatscriptie van laatstejaarsstudente Julie De Maertelaere.
De thesis kreeg de naam “Zoekmachinemarketing. Een kwalitatief en exploratief onderzoek” en verliep aan de vakgroep Communicatie-wetenschappen van Gent, onder het oog van professor Gino Verleye.
Een van de vaststellingen in de scriptie is dat het gevonden worden in de zoekresultaten van zoekrobots voor Vlaamse bedrijven de meest efficiënte manier is om hun doelgroep te bereiken.
Ook zien de bevraagde bedrijven SEM in de totale marketingmix als de beste manier om klanten, prospects of leveranciers te bereiken. Conba: “Bovendien wijst het onderzoek uit dat SEM in het algemeen de goedkoopste manier is om potentiële klanten te ronselen. Dat geldt zowel voor de consumenten- als de businessmarkt”.
Driekwart van de voor de thesis bevraagde bedrijven doet aan SEM. De helft daarvan gebruikt een gespecialiseerd bureau. Verder blijkt ook dat de meeste onderzochte Vlaamse bedrijven SEO (optimalisatie) boven SEA (zoekmotorreclame) verkiezen. Dat Conba ons op de thesis wijst is geen toeval want het bedrijf werd als testcase gebruikt.
Bron: Digimedia